داروهای خانواده جیالپیــ۱ مانند اوزمپیک، ویگووی، مانجارو و زپباند طی سالهای اخیر به یکی از مهمترین تحولات دنیای پزشکی در درمان چاقی تبدیل شدهاند و عوارضی هم دارند. پژوهشگران میگویند داروهای جیالپیــ۱ ممکن است در برخی مصرفکنندگان باعث افزایش حساسیتهای حسی و حتی نوعی علاقه و وسواس تازه به عطرها هم بشوند.
گاردین گزارش داده است، شرکتهای عطرسازی موج جدید رونق را تجربه میکنند؛ رونقی که با میل مصرفکنندگان به رایحههای شیرین و شبیه دسر مانند وانیل، پسته و کارامل تقویت شده است — روندی که یک تحلیلگر جهانی صنعت زیبایی آن را مستقیما به افزایش داروهای لاغری جیالپی-۱ مرتبط دانسته است.
پزشکان متخصص چاقی که داروهایی مانند اوزمپیک، ویگووی و مونجارو تجویز میکنند، نیز میگویند بیمارانشان بهطور فزایندهای از تغییر در تجربه بویایی صحبت میکنند. برخی گزارش میدهند حس بویاییشان قویتر شده، بعضی به بوی غذا حساستر شدهاند و گروهی هم میگویند به عطرها و رایحههای محیطی توجه بیشتری پیدا کردهاند.
فاطیما کودی استنفورد، استاد دانشکده پزشکی هاروارد، میگوید الگوی کلی در این گزارشها بیشتر به «افزایش حساسیت حسی» شباهت دارد تا تغییر کامل حس بویایی. او توضیح میدهد که در بسیاری از مصرفکنندگان جیالپیــ۱، جذابیت و لذت ناشی از غذا کاهش پیدا میکند و همین موضوع ممکن است باعث شود محرکهای حسی دیگر، مانند رایحهها، برجستهتر و لذتبخشتر شوند.
برخی پژوهشگران نیز معتقدند این تغییرات میتواند ریشه عصبی و زیستی داشته باشد. والنتینا پارما، پژوهشگر حوزه بویایی، توضیح میدهد که گیرندههای جیالپیــ۱ در بخشهایی از مغز که با پردازش بو مرتبطند، نیز وجود دارند و تغییر در عملکرد این سامانه ممکن است تجربه افراد از بوها را تغییر دهد. به گفته او، وقتی غذا بخشی از جذابیت لذتبخش خود را از دست میدهد، مغز ممکن است به دنبال منابع حسی جایگزین، مانند موسیقی، لمس یا رایحهها برود.
البته برخی مصرفکنندگان هم تجربه معکوس داشتهاند و میگویند به بوهایی که قبلا دوست داشتند، حس دافعه پیدا کردهاند. بررسی دادههای سازمان غذا و داروی آمریکا نیز نشان داده است که بعضی مصرفکنندگان این داروها دچار «پاروسمیا» شدهاند؛ اختلالی که در آن بوهای آشنا بهشکل غیرعادی و ناخوشایند درک میشوند.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
به گزارش هافپست، تاد مسترسون، کمدینی که حدود ۱۴ ماه است از داروی کاهش وزن «زپباند» استفاده میکند، میگوید پس از استشمام یکی از عطرهای مارک «له لابو» (Le Labo) ذهنش تا چند روز کاملا درگیر آن بو شد و در نهایت مجبور شد عطر را بخرد. او این تجربه را شبیه واکنش حسی ناگهانی و شدید توصیف میکند، گویی بو مستقیم روی مغزش اثر گذاشته باشد. به گفته او، پس از شروع مصرف دارو، حدود ۳۶ کیلو وزن کم کرده و همزمان علاقه شدیدی به عطر پیدا کرده است.
سامانتا کینگ، مدل سابق اهل تاسمانی که حدود ۹ ماه است «مونجارو» مصرف میکند، تجربه متفاوتی دارد. او میگوید عطرهایی که قبلا برایش آزاردهنده بودند، حالا قابلتحمل یا حتی جذاب شدهاند. به گفته او، این داروها الزاما باعث علاقه تازه به عطر نشدهاند، بلکه شیوه واکنش بدنش به بوها را تغییر دادهاند.
با این حال، پژوهشگران تاکید میکنند هنوز مطالعات گسترده و کنترلشده کافی درباره این پدیده انجام نشده و برای رسیدن به نتیجهگیری قطعی درباره ارتباط داروهای جیالپیــ۱ با تغییرات بویایی و علاقه به عطرها، تحقیقات بیشتری لازم است.

